آرش معیریان در «شوتینگا» فانتزی موزیکال جشنواره امسال را ساخته است؛ سفر به جزیره‌ای اسرارآمیز برای نجات پریناز، با زبانی من‌درآوردی، سوسمارهایی با استایل خاص و پایانی تلخ و شیرین. فیلمی که با توضیح کارگردان در نشست خبری معنا پیدا می‌کند؛ این یک فیلم نیست، قسمت اول یک مجموعه است.
«شوتینگا» را باید با جمله کارگردانش دید. وقتی معیریان می‌گوید می‌خواسته‌اند قاطینگا و پاتینگای دهه‌های قبل را گسترش بدهند و یک مجموعه بسازند، خیلی از انتخاب‌های فیلم از حاشیه به متن می‌آیند. زبان «اینگا»، آکناها، وزیر، و حتی تنهایی مروارید در پایان، اضافه‌های یک قصه نیستند؛ گره‌های باز یک جهان‌اند.
مهم‌ترین گره همین جهان، رازی است که دیر لو می‌رود؛ وزیر شوتینگا می‌خواسته بچه را به آب بیندازد اما آکناها نگذاشته‌اند و خودشان بزرگش کرده‌اند. آب در فیلم دو چهره دارد؛ ابزار حذف از نگاه قدرت و ابزار نجات از نگاه مردم. همین دوگانگی به فانتزی وزن می‌دهد و سفر امروز برای گیاه کمیاب و نجات پریناز را ادامه همان نجات قدیمی می‌کند.
فیلم در جزئیات فرهنگی می‌درخشد. سکانس رویا که به‌جای قند، نمک روی سر شخصیت ساییده می‌شود، خلاقانه‌ترین جابه‌جایی فیلم است؛ رویایی که قرار نیست شیرین باشد، شور است مثل جزیره. جواب قاطع علی فروتن به شخصیت مروارید نیز تنها لحظه‌ای است که فیلم از قالب فیتیله‌ای بیرون می‌آید و لحن پدرانه می‌گیرد؛ این‌جا ماجراجویی بازی نیست، تعهد است.
آموزش در «شوتینگا» با شعر داده می‌شود نه نصیحت. عمه‌اینگا در استقبال می‌خواند: «مهمون چشم ما بودینگا»؛ درس مهمان‌نوازی در یک مصرع. اوج همین زبان‌بازی، لالایی برای سوسمار بیدارشده است: «لالالالاینگا، سوسمارینگااا»؛ مهربانی با همان موجودی که از آن می‌ترسیم. سوسمارهای توی آب هم هرکدام با استایل خاص خودشان طراحی شده‌اند؛ نه ترسناک‌اند نه مصنوعی. و اوج هیجان، سکانس پل است که پریناز نزدیک بود از آن بیفتد و سالن را از رخوت بیرون آورد.
با این همه، فیلم در میانه دچار کش‌آمدگی می‌شود و انگیزه نجات پریناز گاهی پشت شوخی‌ها گم می‌شود. در نمایش جشنواره، وضوح هم‌خوانی‌ها نیز در سالن افت داشت که به فهم شعر لطمه زد؛ نکته‌ای اجرایی که در اکران عمومی باید حل شود.
اما پایان، فیلم را نجات می‌دهد. پریناز پیش مادر واقعی‌اش می‌ماند و مروارید تنها برمی‌گردد. این جدایی شجاعانه‌ترین تصمیم فیلمنامه محمد مسلمی است. فیلم کودک معمولاً همه را با هم برمی‌گرداند، اما «شوتینگا» قهرمانش را تنها برمی‌گرداند و همان حس توأمان خوب و تلخ ـ خوشحالی برای پریناز و دلتنگی برای مروارید ـ تنها لحظه‌ای است که فیلم از سرگرمی به احساس می‌رسد.
هستی ذاکریان؛ خبرنگار نوجوان
کد خبر 1075066
-
«شوتینگا»؛ قسمت اول دنیایی که هنوز کامل نشده، اما ارزش ماندن دارد
-
وجه تمایز سی‌وهشتمین دوره جشنواره فیلم کودک با دوره های قبل
-
خبر مهم درباره فزایش حقوق‌ها | نماینده مجلس: شنیده‌ام رئیس جمهور کمیته‌ای برای افزایش حقوق‌ها شکل داده است
-
صادرات نفت ایران صفر شد؟ | ۵ پرده ویژه از تاب آوری اقتصاد ایران
-
خبر مهم یک مقام ایرانی درباره مذاکره با آمریکا
-
ادعای روبیو درباره دلیل اصلی حمله به ایران
-
تجربه تراکتور در برابر انگیزه استقلال
-
ماشین لباسشویی بوی بد می‌دهد چیکار کنیم؟؛ مهم‌ترین دلایل بوی بد ماشین لباسشویی
-
گفت‌وگویی صریح درباره طرح «تورم صفر» | تثبیت ۶ماهه قیمت ۱۲ قلم کالای اساسی
-
فوری | دستور ترامپ برای بررسی گزینه های حمله به ایران
-
پاسخ تند کاربران به استوری یک بازیگر | همسر این شهید لکنت زبان گرفته اما تو …
-
زمان حمله احتمالی آمریکا به ایران؛ اسرائیل هم وارد جنگ می‌شود | اهداف دشمن این بار کجاست؟
-
اختلال و قطع سخنرانی ترامپ | واکنش عجیب ترامپ به حواشی سخنرانیش | ببینید
-
ما به عربستان نیرو اعزام نکردیم اما قاطعانه در کنار ریاض ایستاده‌ایم
-
آخرین فرصت پرسپولیس به یک لژیونر؛ الان نیایی دیگر نمی‌خواهیمت
-
پرسپولیس اشک من را درآورد؛ سرمربی جلوی دوربین گفت که من را نمی‌خواهد
-
فوری | سند پرسپولیس از فسخ آسانی منتشر شد | دو نامه دردسرساز برای استقلال + تصاویر
-
ترامپ با یک جمله درباره ایران، آمریکا را بهم ریخت | این یعنی تشویق حمله به جان آمریکایی‌ها!
-
پاکستان عملا وارد جنگ شد؛ نیویورک‌تایمز از پرواز جنگنده‌های پاکستانی در حملات عربستان خبر داد